Ik heb deze week kunnen ondervinden hoe het is om niet te kunnen praten. Het is een hel voor mensen die graag en vooral enthousiast praten net zoals ik.
Ik kwam op het fantastische idee om Pleun haar gitaar te laten meebrengen en dan zouden we een liedje schrijven en ik zou het dan zingen voor onze tent op onze 3-daagse. Woensdag hadden we natuurlijk al heel de dag geoefend en donderdag sta ik op en.. ben ik hees. Getver dacht ik, maar ik heb gewoon verder gezongen enzovoort. We hadden ondertussen nog sportactiviteiten en als het op supporteren aankomt ben ik best wel fanatiek, dus schreeuwde ik heel de boel bijeen om mijn teamgenoten aan te moedigen. Gevolg: ’s avonds had ik géén stem meer. Als ik iets hardop wilde zeggen kwam er alleen nog gepiep uit. De mensen van mijn Team zagen er dus streng op toe dat ik héél veel cola dronk en vooral mijn mond hield (ik zweer u dat dat verschrikkelijk is als er een fuif is). Hier bovenop kwam nog eens dat ik doodziek was. En eigenlijk hàd ik wel in mijn bed moeten liggen om 8 uur. Maar het was zo fijn dat ik pas samen met Pleun ben gaan slapen om 20 voor 3. De volgende dag waren natuurlijk rampen. Er kwam nog minder klank uit en vandaag moesten we voor iedereen gaan spelen. Omdat we het niet konden maken om niet te gaan spelen zijn we daar toch gaan zingen, met de helft van de groep zodat ik toch niet alles moest zingen (niet dat het veel uitmaakte, want zij kende de helft van de tekst niet). Ik zong dus verschrikkelijk vals en na 3 liedjes hadden we er allemaal al genoeg van.
Zaterdag ochtend om 7 uur sta ik op, want ik moest gaan werken. En opeens ontdek ik dat ik alleen nog maar kon fluisteren! Fantastisch. Ik kom op mijn werk aan en ze vinden dat daar natuurlijk hilarisch. Ze zetten mij vanachter omdat het geen nut heeft om me in de winkel te zetten omdat er toch geen geluid uit kwam. En dan zitten ze mij natuurlijk allemaal te plagen, want ja, Veronique kan toch niets terug zeggen.
Het is niet zo dat een stem iets is wat je echt nodig hebt. Er zijn genoeg manieren waarmee je je kan uitdrukken. Maar voor mij, iemand die graag praat en overal mega enthousiast over is, zijn het écht wel rampen.
Ons salon:
Onze tent:
