76. New stuff!

White blouse BCBGMAXAZRIA (€200)

Shirt from H&M (€15)

Shoes from Bullboxer (€70, but I payed €17.5)
Also bought a vintage bag (€ 0.50)
& two shirts from Fornarina

This post is for Anja ^^.

75. Als ik niet Joods was.

Ik heb nooit echt een fatsoenlijke titel gevonden voor deze tekst. Het is ook niet een van mijn beste teksten, maar hij heeft wel iets vind ik. Ook ingezonden voor Kunstbende (2007), maar ook weer niets mee gewonnen (duuhuu).

Als ik haar kon schrijven zou ik het doen. Als ik haar adres had.
Als ik zou weten dat ze nog leefde. Als ik zou weten of ze nog lacht, net zoals toen. Toen ben ik vertrokken, met de trein. Ik weet nog dat ze het rode treinticket uit mijn handen trok, ermee over het perron liep en dreigde het te laten vallen als ik haar niet zou knuffelen en haar zou beloven dat ik terug kwam. Maar het is zo immens lang geleden. De treintickets hebben tegenwoordig al geen rode kleur meer en ik heb mijn belofte verbroken. Of nog niet, want ik kan nog steeds terug gaan.
Ik zou wegvluchten, ik had geen bestemming want mijn bestemming was ver. Maar tenslotte heeft God voor iedereen een bestemming.
Ik leefde er gelukkig en had er vele vrienden. Het was een zaterdag ochtend toen vrouwen en kinderen gilden en mannen probeerden te vluchtten. Voor mijn deur riep een zware mannen stem iets onverstaanbaar en voor ik het besefte was mijn deur aan stukken geslagen en stonden er vijf mannen in een donkergroen uniform in mijn flatje. Wat er daarna gebeurde daar herinner ik mij niet veel meer van. Maar de dagen daarna waren als een hel. Ik wist niet wat er met mijn vrienden was gebeurd maar plots maakte het niets meer uit. Het breekt af en het verliest haar charme. Zomaar. Zomaar, omdat zij dat willen. We stapten op treinen, en dan er weer af, we werden vervoerd in vrachtwagens en dan afgezet aan een enorm hek. Ik sliep in een barak. Ik ging werken. Ik sliep in een barak. Ik ging werken. De dagen werden routines, ik kon niet meer helder nadenken. De zeldzame dagen dat de zon scheen, dacht ik aan haar. Maar dan moest ik weer naar de barak.
Maar vandaag was anders, bij het appel moesten we aan het hek gaan staan en in de vrachtwagens stappen. We reden heel even en stopten daarna aan nieuwe gebouwen die niemand van ons kende maar het stonk er verschrikkelijk. We moesten er allemaal uit…
Als ik niet joods was, was ik niet meegenomen.
Als ik niet joods was, moest ik deze kamer niet binnengaan.
Als ik niet joods was, dan kon ik nu mijn ogen openen en haar aankijken.

Oostenrijk 2009

74. Why I never finish my cup of coffee

I’m back ! Nothing special to report. I just missed you like hell.

When I was in Austria I was thinking: Why do I never finish my cup of coffee or tea? I think that’s just because I drink my coffee with TONS of sugar. But at the bottom of the cup there is so much sugar that it ruins my taste. So I drink my cup untill I still have one centimetre of coffee left in the cup. That cup just stands there untill I notice that there is still something in it. By the time I notice that the coffee is already cold. Same story with tea.

But now I’m drinking mint à l’eau (mintsirop with water) and I just noticed that I left one centimetre in the glass :’) But I have no idea why I do that!
I guess that’s one of the unsolved mysteries of Veronique.

If you have any ideas/suggestions/questions/… to write a column about, please comment. I have no inspiration anymore :’)

73. I could get used to this.

Austria

untill 21th of july. I’ll miss you!
These photos are from our performance 2 weeks ago. Thank you, Ines!

Hendrik & Veronique

Veronique & Hendrik

Vincent & Veronique

014-crew

72. When your mind’s made up

All of a sudden I want to write my blogs in dutch again. But I’m not going to do that because that would be unfair to my readers over the borders. (& I want to thank them for reading my nonsense!)

There was actually no reason to be scared of the things I was scared of. There is no big deal in believing that someone might actually love you. You first have to believe that before you can love someone else. I think that was my problem all the time. I just couldn’t believe that someone loved me, I still can’t but I’m working on it! I also was scared of telling my parents that I was in love. At the beginning there WAS a reason to be scared :’) but now everything turned out to be just fine. 

I’m doing a lot of new things now, learning things. He opened my eyes for a world I thought I already knew. But I didn’t. I’m enjoying this & I’m glad that I didn’t gave up, because normally I do. He kept me going, said I should try it. He didn’t gave up on me, so I didn’t gave up on him. I always thought that I was such a strong girl. I thought backing out on everything was always a great idea from an independent woman. I was wrong. Maybe I just have to do it. No matter how insecure you are, take one step, just try it. I see now that my whole life I played safe.

But what’s the fun in playing it safe?
I think I’d rather misbehave.